Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2016

Ένα τεράστιο μάθημα φιλοσοφίας χωρίς μια λέξη.

Εικόνα
Ο Ηράκλειτος, γύρω στο 500 π.Χ., στην Έφεσο...Δίχως λέξηΟ Ηράκλειτος είχε τελικά γυρίσει την πλάτη του στους συνανθρώπους του. Μία πλάτη που έμοιαζε γεμάτη αγκά­θια. Φοβόντουσαν τις τσουχτερές απαντήσεις του, τις καυστικές παρατηρήσεις του, και κυρίως τα πύρινα βέλη του, γιατί η σκέψη του είχε μιαν ακούραστη και επικερδή συναλλαγή με τη φωτιά. Στους συμπολίτες του, που, στα μάτια του, κυλιόντουσαν στο βούρκο της εύκολης ζωής, είχε αρνηθεί να δώσει το σύστημα νόμων που είχαν ζητήσει, «Θα έπρεπε να κρεμαστείτε και να αφήσετε την Πόλη σας στα παιδιά». Όσο κι αν περιφρονούσε τους ανθρώ­πους, ο Ηράκλειτος αγαπούσε πραγματικά τη συντροφιά των παιδιών. Μάλιστα μία μέρα αποσύρθηκε στο ναό της Άρτεμης, για να παίξει κότσια μαζί τους. Οι Εφέσιοι είχαν καταλήξει να μη δίνουν πια μεγάλη σημασία στις επιπλήξεις του. Χωρίς αμφιβολία ο φιλόσο­φος είχε δίκιο να προσπαθεί, κάνοντας μια συνετή ζωή, να διαφυλάσσει τη φωτιά από την οποία προέρχεται η ψυ­χή. Δεν είχε βέβαια άδικο να σπρώχνει τους συμπολίτες…

Ἑορτὴ τῶν ἐν Ἑφεσῷ ἐπτὰ πὰιδων

Εικόνα
Τοῦ Ἰ.Π.
 Κατὰ τὴν Βυζαντινὴ ἐποχὴ ἢταν διαδεδομὲνη ἡ παδὰδοσις τῶν "ἐπτὰ κοιμωμὲνων παὶδων" τῆς Ἑφεσοῦ. Οἰ ἐπτὰ νὲοι, σὺμφωνα μὲ τοῦς συναξαριστὲς ἢταν ὁ Μαξιμιλιανὸς, ὁ Ἐξακουστωδιανὸς, ὁ Ἰὰμβλιχος, ὁ Μαρτινιανὸς, ὁ Διονὶσιος, ὁ Ἀντὼνιος καὶ ὁ Κωνσταντῖνος. Οἰ ἐπτὰ νὲοι κατηγορὴθηκαν ἐπι αὐψοκρὰτορος Δεκὶου (294 ἒως 251) ὂτι ἢταν χριστιανοὶ, πρὰγμα τὸ ὀποῖο τὴν τὸτε ἐποχῆν, ἀποτελοῦσε ἀδὶκημα. Γιὰ αὐτὸ, προκειμὲνου νὰ ἀποφῦουν τὸν διωγμὸν, μοὶρασαν ὂλα τὰ ὐπὰρχοντα τους σὲ πτωχοὺς καὶ ἀποσὐρθηκαν σὲ σπὴλαιο τῆς Ἑφεσοῦ, κοιμὴθηκαν καὶ ξὺπησαν ἒπειτα ἀπὸ σχεδὸν 200 ἒτη, ἐπὶ αυτοκρὰτορος Θεοδοσὶου Β'. Ἡ μνὴμη τοῦς τιμὰται ἀπὸ τὴν ἐκκλησὶαν μὰς, στὶς 4 Ἀυγοὺστου. 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΓΡΑΜΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΤΣΙ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1949

Εικόνα
του αντιστράτηγου ε.α. Γεώργιου Τζουβαλά Όπως προσκυνάμε στην Αγία Λαύρα το λάβαρο της επαναστάσεως του 1821που ευλόγησε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, θα έπρεπε να προσκυνάμε τα οστεοφυλάκια των νεκρών και τα αιματοβαμμένα χώματα των βουνοκορφών του Γράμμου και του Βέρνου (Βίτσι). Το πρώτο γιατί νοηματοδοτεί την έναρξη και την ευτυχή κατάληξη της εθνεγερσίας και το δεύτερο γιατί απέτρεψε τον ακρωτηριασμό της Ελλάδος και την εθνική ταπείνωση, μετά από ένα νικηφόρο πόλεμο στον οποίο η συνεισφορά της Ελλάδος υπήρξε παγκόσμιας σημασίας. Έτσι μόνο θα τιμούσαμε τις παραδόσεις μας και θα ξαναφέρναμε ως φωτεινό δίδαγμα στις νέες γενιές Ελλήνων τον όρκο που οι πρόγονοι μας έδωσαν στις Πλαταιές: «Ου ποιήσομαι περί πλείονος το ζην της ελευθερίας». Ο αγών που έδωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις του έθνους στο Γράμμο και το Βέρνο δεν ήταν ένας ενδοοικογενειακός καυγάς, «ένας εμφύλιος», όπως εκόντες άκοντες, τον ονοματίσαμε. Ήτο η συνέχισις του αγώνος της εθνεγερσίας για τους Έλληνες και τα εδάφη που δεν πρόλαβε…

Παύλος Μελάς

Εικόνα
Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1870, τρίτο από τα επτά παιδιά των γονιών του, Μιχαήλ Μελά και Ελένης Βουτσινά. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1892 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη Ναταλία Δραγούμη, κόρη του Έλληνα πολιτικού Στέφανου Δραγούμη και αδελφή του Ίωνα Δραγούμη. Έλαβε μέρος στον ατυχή πόλεμο του 1897 ως διοικητής ουλαμού της 2ης Πυροβολαρχίας. Την ίδια περίοδο γίνεται μέλος της Εθνικής Εταιρείας. Οι στενοί δεσμοί συγγένειας με την οικογένεια Δραγούμη, ο ρόλος του Στέφανου Δραγούμη όπως και του Ίωνα Δραγούμη στο Μακεδονικό ζήτημα παίζουν σημαντικό ρόλο στο να ενστερνισθεί και ο ίδιος το κλίμα της πατριωτικής έξαρσης για τα εθνικά δίκαια στη Μακεδονία.  Ο Παύλος Μελάς ήταν από κείνους που πίστεψαν στον αγώνα που έκλεισε τη Μακεδονική ιδέα στην πύρινη ψυχή του, που συνέλαβε την μεγάλη σημασία που είχε το τμήμα αυτό της ελληνικής γης για την ύπαρξη και επιβίωση του Ελληνισμού. Το Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλ…

Οι φύλακες της Ορθοδοξίας.

Εικόνα
Σε μια εποχή όπου η Ορθοδοξία δεν διδάσκεται στα σχολεία και οι άνθρωποι συνηθίζουν να μην είναι και "τόσο θρησκευόμενοι" όπως οι ίδιοι παραδέχονται, απορεί κανείς πως η πίστη μας δεν έχει ξεχαστεί τελείως. Η απάντηση είναι απλή. Η Ορθοδοξία είναι βαθιά ριζωμένη μέσα μας. Είναι παντού γύρω μας. Στην σημαία μας, στο σύνταγμα μας, στις εκκλησίες τις κάθε γειτονίας, στα ξωκλήσια, στην Ιστορία μας, στον πολιτισμό μας, στα ονόματα μας. Παντού. Μα το κυριότερο: στην Εθνική Ζωή μας. Οι παραδόσεις των Ελλήνων λειτουργούν ως θεματοφύλακας του Χριστιανισμού. Όλοι έχουμε παράδοση την Λαμπρή να σουβλίζουμε αρνί. Όλοι έχουμε ως συνήθεια, στις δύσκολες στιγμές να κάνουμε τον σταυρό μας.   Βέβαια, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι άθεοι δεν δέχονται τέτοια έθιμα. Μάλιστα δεν δέχονται. Εγώ μιλώ για τους πραγματικούς Έλληνες. Για τους πραγματικούς Έλληνες. Όχι για εκείνους που είτε για λόγους εγωκεντρισμού, είτε μοντερνισμού, είτε οτιδήποτε άλλο, δεν δέχονται την Ορθόδοξη πίστη. Και θέλω ν…

Ψωροκώσταινα - Τίτλος τιμής και όχι ύβρις!

Εικόνα
Γράφει η Μάρω Σιδέρη
Δεν υπάρχει νομίζω χειρότερη καταδίκη από τον άνθρωπο που ζει σε έναν κόσμο, όπου το φαίνεσθαι υπερισχύει του είναι, όπου η αξία ενός ανθρώπου δεν κρίνεται από τις πράξεις του αλλά από την εικόνα του και μάλιστα στην πιο ασήμαντη μορφή της. Δυστυχώς όμως η μνήμη μας αποθηκεύει καλύτερα έναν ασήμαντο άνθρωπο που φαίνεται σημαντικός από έναν σημαντικό άνθρωπο που φαίνεται ασήμαντος. Θέλεις παράδειγμα; Η περίπτωση της Πανωραίας Χατζηκώστα- Αϊβαλιώτη, της πάμπλουτης αρχόντισσας από τα παράλια της Μ. Ασίας, η οποία χρησιμοποιείται έως σήμερα με διάθεση ειρωνείας και ευτελισμού, επειδή η ταπεινή της εικόνα κέρδισε την αθανασία σε βάρος της ψυχής και της προσωπικότητάς της. ¨Είναι πιθανόν να ισχυριστείς πως το όνομά της δε θυμίζει τίποτε, ούτε καλό, ούτε κακό! Έτσι είναι ακριβώς: παρά τη συγκλονιστική της παρουσία, το αληθινό όνομά και η ιστορία της χάθηκαν στο χρόνο κι έμεινε το προσωνύμιο της , που μάλιστα είναι στις μέρες μας γνωστό σαν υποτιμητικός χαρακτηρισμός: κι όμ…

Θα πάρω μιαν ανηφοριά.

Εικόνα
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.
Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Ευαγόρας Παλικαρίδης

 Ο αγώνας όλου του Κυπριακού Λαού για ένωση με την μητέρα Ελλάς. Το αθάνατο σύνθημα τις ΕΟΚΑ, αντηχεί ακόμη στις καρδιές των Κυπρίων. ΕΛΛΑΣ - ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ. Η ΕΝΩΣΗ της Κυπρού με την Ελλάδα, την ομόδοξη, ομόγλωσση και ομόφυλη χώρα, με μια λέξη την αδελφή της. Η Κύπρος δεν είναι απλά Ελληνική. ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ. …